Güzelliklerim bana kalsın!

Temmuz 28, 2008

Bunca tecrübe sonrası yalama olmalıydı duygularım!
Kabus olup çökmeliydi üstüme ama nasıl olsa ben beni öylece bırakıp gidemezdim!
Yalnızdım, bu kaçıncı geceydi ankaraya bakıp yazdığım yalnız şiirlerimin sayısı!
Renkler karışmış, şehri eşkiyalar basmış, geceyi ben bulup yön veriyorum,
Piyano sesine köylü misali bakıyorum,
Nerede kaybolup, nerede direleceğimi bilmiyorum.
Yalnızdım, siz bakmayın geçmiş zaman eki kullandığıma,
Şimdide yanlızdım, veda zamanıymış veda vaktinin!
Kormadan alışmalıymışım yalama olmuş sevda tutarsızı yüreğimin esaretine.
Nasıl olsa ben basmaşımım sigara izmariti gibi yüreğimi kültablasına.
Ve bu kaçıncı son gecemdirki şiirselliği bırakışımın!
Umutlarımdan bir kirbit çöpü yapamayışımın yıkılımını gömdüğüm!
Söylerken yazarken kolayda, nerede hissederken mahfolacaktım,
Ve nerede gerçekleşecekti infazım!
Kırılgan taraflarımın bir aciz olduğunu anladığım anlardan itibaren,
Kırılıp parçalandığım günlerin sonu, benimse yanlızlığım başlamıştı,
Ben beni menfaat dolu sarmaş dolaş olmuş aşklarla boğamam ki!
Ben alışamam ki nefessiz virüs dolu nefesi çekmelere,
Daha kaç gece anlamazlıktan gelirim yüreğimin çırpınışını ama,
Ben biliyorum bir eşkiya kadar özgür değil artık yüreğim.
Hapis mahsup bir piyano ilahisi ve haykırışında.
Tüm darbelerim yanlızlığıma saldırırsa ben ne yapacaktım biliyorum artık.
VEDA ZAMANIDIR ARTIK GİTMELİYİM!!!!